• STRONA DOMU ZAKONNEGO ZAKONU BRACI MNIEJSZYCH 
    KAPUCYNÓW W TERLICZCE

    "POKÓJ I DOBRO"

    "Życie braci mniejszych polega na zachowywaniu świętej Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa przez życie w posłuszeństwie, bez własności i w czystości" 
    z reguły św. Franciszka z Asyżu

    Kliknij aby przejść do strony

    Parafia

Pogrzeb

 

Życie każdego człowieka kończy się śmiercią. „Wszelkie ciało starzeje się jak odzienie i to jest odwieczne prawo: na pewno umrzesz” (Syr 14,17). Śmierć przychodzi niespodziewanie, niejednokrotnie zabiera człowieka w pełni sił, dosięga dorosłych i dzieci. Pozostający przy życiu tracą kogoś bliskiego, jest to trudna chwila dla każdego.

W tym momencie czasem nie wiadomo co począć. Są osoby, które po śmierci bliskiego idą do kapłana prosząc o sakrament chorych dla zmarłego. W tej sytuacji sakrament chorych jest bezcelowy, sakramenty są bowiem dla żywych, a nie dla umarłych. Szczegółowe informacje na temat sakramentu chorych można znaleźć pod stosownym tematem.

W jakiej kolejności załatwiamy sprawy pogrzebu?
Po śmierci bliskiego nam człowieka w pierwszej kolejności kierujemy się do lekarza po Kartę Zgonu, następnie z Kartą Zgonu oraz dowodem osobistym zmarłego udajemy się do Urzędu Stanu Cywilnego, by uzyskać: Akt Zgonu. Akt Zgonu jest ważnym dokumentem, tylko na jego podstawie strona kościelna może dokonać pochówku. W dalszej kolejności udajemy się do kancelarii parafialnej, gdzie przedstawiamy Akt Zgonu i Kartę Zgonu oraz ustalamy datę i godzinę pogrzebu. Dalej kierujemy się do grabarza, któremu przekazujemy z kancelarii parafialnej pisemną informację dotyczącą daty i godziny pogrzebu. Po czym kierujemy się do wybranego przez siebie zakładu pogrzebowego.

Załatwiając pogrzeb dotykamy spraw naszej wiary.
W kancelarii parafialnej, załatwiając pogrzeb dotykamy spraw naszej wiary. Są osoby, które twierdzą, iż urząd parafialny, czy kapłan jest bardziej lub mniej sprawiedliwym sędzią w tych sprawach. Sprawy Boże i ludzkie łączą się, jednak w tym momencie trzeba je umiejętnie rozgraniczyć. Bóg jest sędzią sprawiedliwym. Kancelistka czy kapłan załatwia sprawy pogrzebu, patrząc na daną sytuacje oczami ludzkimi, zgodnie ze swym sumieniem. Kapłan jest nauczycielem wiary i zwiastunem pociechy, przewodniczy obrzędom liturgicznym i sprawuje Ofiarę Eucharystyczną, stąd też może decydować o formie pogrzebu.

Forma pogrzebu.
W naszej parafii, nie ma już w trakcie pogrzebu pierwszej stacji w domu zmarłego. Jedna stacja jest w Kościele Parafialnym, druga stacja przy grobie. Jest to tzw. pierwsza forma pogrzebu, w praktyce najczęściej stosowana.

Kiedy korzysta się z drugiej formy pogrzebu?
Z drugiej formy pogrzebu korzysta się jeżeli wcześniej zmarły wyraźnie sobie tego nie życzył lub jeżeli było powszechnie wiadomo, iż żył w grzechu ciężkim, był zgorszeniem dla innych i nie dokonał aktu skruchy. Są to bardzo trudne sytuacje dla rodziny jak i kapłana, wymagające wielkiej delikatności i ostrożności. Jeżeli jednak zmarły nie chciał mieć nic wspólnego z Kościołem, za życia żył nie zgodnie z wiarą, trudno go zmuszać po śmierci i wprowadzać jego doczesne szczątki na Mszę Świętą. Nie może tego robić ani rodzina ani kapłan. Są to sytuacje powszechnie wiadome, nie mające nic wspólnego z osądzaniem. Nikomu jednak nie odmawia się modlitwy, gdyż wszyscy są dziećmi Kościoła. Jeżeli zaistniałaby sytuacja, iż ktoś żył w grzechu ciężkim, było to powszechnie wiadomo, a przed śmiercią dokonał aktu skruchy, skorzystał z sakramentu pokuty można korzystać z pierwszej formy pogrzebu.


Wyjątkowe dni w Roku Liturgicznym.
W sytuacji gdy pogrzeb wypadnie w Wieki Czwartek, Wielki Piątek, Wielką Sobotę wobec wszystkich zmarłych nie odprawia się Mszy Św. pogrzebowej, jedynie uczestniczymy w Liturgii Słowa i stacji przy grobie. Msza Święta pogrzebowa odprawiana jest po Świętach Wielkanocnych. W każdą niedzielę oraz uroczystości kościelne jest zakaz odprawiania Mszy Świętej pogrzebowej, można jedynie odprawić Mszę Świętą używając formularza z niedzieli lub uroczystości, ale za to w intencji zmarłego. Wtedy kolor szat liturgicznych jest zgodny z okresem roku liturgicznego lub danego dnia, nie używa się szat liturgicznych w kolorze czarnym czy fioletowym.

Obowiązek i pamięć chrześcijanina.
Posługa wobec zmarłego jest obowiązkiem chrześcijanina, w ten sposób oddajemy cześć ciału zmarłego, które było Świątynią Ducha Świętego. Uczestnicząc w obrzędach pogrzebowych największą naszą ofiarą jest pełne uczestnictwo w Ofierze Eucharystycznej za zmarłego przez przyjęcie Komunii Świętej. Po spełnieniu obowiązku pozostaje pamięć, która przejawia się przez odwiedzanie miejsca spoczynku, dbanie o to miejsce, jak również zamawianie intencji mszalnej za zmarłego w siódmym lub trzydziestym dniu po zgonie, w pierwszą rocznice śmierci jak i kolejne rocznice śmierci.
„W obrzędach pogrzebowych Święta Matka Kościół nie tylko poleca Bogu zmarłych, lecz także umacnia nadzieję swoich żyjących dzieci i wyznaje wiarę, że kiedyś wszyscy ochrzczeni zmartwychwstaną z Chrystusem” (por. Obrzędy pogrzebowe).

Ofiara za pogrzeb „co łaska”. Osobną opłatą jest tzw. pokładne, które pobiera skarbniczka Rady Parafialnej w imieniu Proboszcza jako zarządca cmentarza, opłata ta nie jest dochodem kapłana, ale jest przeznaczona na utrzymanie cmentarza, taką samą opłatę na cmentarzach komunalnych (ok. 1500 zł) pobierają zarządcy cmentarzy.

 

 

Ostatnia msza o. Pio

 

Ostatnia msza Ojca Pio

Nagranie z ostatniej Mszy Świętej sprawowanej przez Ojca Pio 22 września 1968 roku.

Ciekawe strony

Golgota Młodych         

       

        

  

Co nowego na wiara.pl

Najciekawsze wiara.pl