• STRONA DOMU ZAKONNEGO ZAKONU BRACI MNIEJSZYCH 
    KAPUCYNÓW W TERLICZCE

    "POKÓJ I DOBRO"

    "Życie braci mniejszych polega na zachowywaniu świętej Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa przez życie w posłuszeństwie, bez własności i w czystości" 
    z reguły św. Franciszka z Asyżu

    Kliknij aby przejść do strony

    Parafia

NAWRACAJCIE SIĘ I WIERZCIE W EWANGELIĘ

W naszym kościele Msze św. sprawowane są w niedziele i uroczystości o godzinie ; 8.00; 10.30 i 16.00.  O godzinie 10.30 na przemian co drugi tydzień sprawowana jest eucharystia z udziałem dzieci lub z udziałem młodzieży.

Msze św. w tygodniu w sezonie letnim o 18.00 a w sezonie zimowym o 17.00. Zapraszamy! 

 

Wybierz się razem z Nami na wspaniały pielgrzymkowy szlak!!!

SANKTUARIA EUROPY

TURYN  – LA SALLETTE - AVIGNON - CARCASSONNE – LOURDES - SAN SEBASTIAN – BURGOS -  SANTIAGO DE COMPOSTELA - FATIMA  – AVILA – MADRYT – SARAGOSSA - MONSERRAT – BARCELONA

TERMIN: 7.09 - 19.09.2015                                                                                             CENA:       3060,00 zł – 40 osób

2930,00 zł – 45 osób

2800,00 zł – 50 osób

2720,00 zł – 55 osób

Cena zawiera:
- przejazd autokarem z klimatyzacją, wc, barkiem, video.
- 12  noclegów w pokojach 2 – 3 osobowych,
- wyżywienie: 12 śniadań, 12 obiadokolacji,
- opiekę pilota, przewodników w Madrycie, Barcelonie, 
- ubezpieczenie NW i KL,
- zestawy słuchawkowe na całą wycieczkę.

Cena nie zawiera:
- biletów wstępu do zwiedzanych obiektów oraz

biletu lotniczego Barcelona – Kraków – ok. 130 euro,

- odpłatności za  napoje do obiadokolacji inne niż  woda mineralna.

PROGRAM PIELGRZYMKI :


DZIEŃ 1 -  WYJAZD POLSKA – WŁOCHY

300 – zbiórka uczestników, pakowanie , wyjazd z Nowej Wsi,  Przejazd przez: Czechy, Austrię do Włoch; obiadokolacja ,nocleg.

DZIEŃ 2 -  TURYN
Śniadanie, przejazd do Turynu ( Msza Św. w Katedrze gdzie od XVI wieku jest przechowywany Całun Turyński. Spacer do centrum, Pałac Królewski, wizyta w Bazylice M.B. Wspomożenia Wiernych (relikwie Ojca Bosco i Dominika Savio), przejazd na obiadokolację i nocleg.

DZIEŃ 3 -  LA SALLETTE  
Śniadanie. Wykwaterowanie z hotelu. Przejazd do LA SALLETTE. Msza św. Zwiedzanie Sanktuarium. Czas na osobistą modlitwę, msza św. w godzinach południowych, wyjazd w kierunku Włoch. Zakwaterowanie, obiadokolacja i nocleg.

DZIEŃ 4 - CARCASSONNE -  AVIGNON
śniadanie, wykwaterowanie z hotelu. Przejazd do AVIGNON – przepiękne średniowieczne miasto

, miejsce „niewoli papieży”, most Pont St-Benéze, Katedra (Msza Św.), Pałac Papieży.

Przejazd do CARCASSONNE – twierdzy otoczonej podwójnymi murami obronnymi – spacer po zabytkowym  mieście. Obiadokolacja, nocleg

 

DZIEŃ 5 -  LOURDES
Śniadanie. Wykwaterowanie, przejazd do LOURDES, pobyt w Lourdes. Udział w drodze krzyżowej, nawiedzenie Groty Objawień, Bazyliki Różańcowej, domu urodzenia św. Bernadety, udział w nabożeństwie chorych. Obiadokolacja, nocleg.

DZIEŃ 6  -  SAN SEBASTIAN - BURGOS

Śniadanie, wykwaterowanie z hotelu. Przejazd do SAN SEBASTIAN, zwiedzanie miasta, którego symbolem jest wzniesiona na wysokim nadmorskim wzgórzu figura Jezusa Chrystusa, spacer promenadą nadmorską.

 Przejazd do BURGOS. Zwiedzanie katedry
w Burgos. Obiadokolacja i nocleg.

DZIEŃ 7 - SANTIAGO de COMPOSTELA
Śniadanie. Po śniadaniu wykwaterowanie. Przejazd do SANTIAGO DE COMPOSTELA. Nawiedzenie Katedry św. Jakuba, która budowana była od 1078 roku a ukończona została

w XVII wieku. Msza św. Zakwaterowanie, obiadokolacja. Po kolacji krótkie zwiedzanie Starego Miasta. Nocleg.

DZIEŃ 8 – FATIMA
Śniadanie, przejazd do FATIMY. Pobyt w Fatimie , nawiedzenie Sanktuarium i Bazyliki Matki Boskiej Fatimskiej. Droga Krzyżowa. Czas wolny na własną modlitwę. Wieczorna procesja ze świecami. obiadokolacja, procesja, nocleg.

DZIEŃ 9 - FATIMA - AVILA - MADRYT
Śniadanie. Przejazd do AVILA, zwiedzanie AVILA: Zwiedzanie konwentu św. Teresy, obronnych murów miejskich (imponujące średniowieczne fortyfikacje, zbrojone 90 wieżyczkami, rozciągają się na długości prawie 3km i górują majestatycznie nad miastem).


Przejazd do MADRYTU. Objazd MADRYTU: Plaza Mayor, Puerta del Sol, Plac Hiszpański, Plac Oriente, Pałac Królewski, Katedra. Obiadokolacja i nocleg w okolicach Madrytu.

DZIEŃ  10 - MONSERRAT -  SARAGOSSA
Śniadanie. Przejazd do SARAGOSSY. SARAGOSSA, nawiedzenie Bazyliki Santa Maria del Pilar.

 Przejazd na MONTSERRAT - sanktuarium usytuowane malowniczo na wysokości 1200m na górskich zboczach masywu Montserrat. Msza św. Zwiedzanie klasztoru Benedyktynów z figurą Czarnej Madonny. Zakwaterowanie, obiadokolacja i nocleg w okolicach Barcelony.

DZIEŃ 11 -  BARCELONA

Śniadanie. Przejazd do BARCELONY. Zwiedzanie perły Katalonii: budowle olimpijskie na Wzgórzu Montjuic, Ramblas, Pomnik Kolumba, Sagrada Familia, Park Guel. Przejazd na obiadokolację i nocleg do hotelu.

DZIEŃ 12 –BARCELONA  - POBYT NAD MORZEM
Śniadanie. Czas wolny do dyspozycji grupy. Pobyt nad morzem. Obiadokolacja. Nocleg.

DZIEŃ 13 –BARCELONA - KRAKÓW
Śniadanie. Wykwaterowanie. Transfer na lotnisko. Przelot z Barcelony do Krakowa.

 

LIST PASTERSKI BISKUPA RZESZOWSKIEGO NA WIELKI POST 2015 r.

 

 

Umiłowani Bracia i Siostry!

 

  1. Słowa proroka Joela ze Środy Popielcowej zobowiązują, byśmy wszyscy: duchowni
    i świeccy, ogłaszali sobie nawzajem czas postu, pokuty i nawrócenia. Tak mówi Pan: „Nawróćcie się do Pana, Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości” (Jl 2,13). Wszystkich nas obowiązuje pokuta, której wyrazem jest post i wstrzemięźliwość. Wszyscy mamy się ciągle odwracać od grzechu, rodzącego śmierć i zwracać do Miłosiernego Boga, prosząc o przebaczenie. Na potwierdzenie takiej postawy przyjęliśmy na głowę poświęcony popiół i podjęliśmy czas wielkiej modlitwy
    o odpuszczenie grzechów, wołając: „Zmiłuj się Panie, bo jesteśmy grzeszni!”.

Konkretnym wyrazem nawrócenia jest przystąpienie do sakramentu pojednania
i pokuty. Ustanowił go Chrystus w dniu swojego zmartwychwstania. To On sam, pod osłonami sakramentalnej spowiedzi, chce się z nami spotykać, by nas przyciskać do swego zranionego Serca i dać nam pocałunek pokoju. Bóg naprawdę chce radować się naszymi powrotami
i wciąż nam grzechy odpuszczać.

  1. Warto jednak w tym miejscu przypomnieć, że podstawowym sakramentem nawrócenia jest chrzest. Nawrócenie najściślej łączy się z chrztem świętym. Już św. Jan Chrzciciel łączył nawrócenie z przyjęciem chrztu. Chrzest niejako pieczętuje nasze odwrócenie się od grzechu
    i zwrócenie się do Boga. Jest, według św. Justyna, kąpielą nawrócenia, która może obmyć do czysta tych, którzy powracają do domu Boga Ojca.

W sakramencie chrztu sam Chrystus włącza nas w swój chrzest, to znaczy w swoją mękę. Chrystus bowiem mękę i śmierć swoją nazywa chrztem: „Chrzest mam przyjąć i jakiej doznaję udręki, aż się to stanie” – powiedział do uczniów (Łk 12,15). Gdy się wchodzi przez chrzest w życie Chrystusa, koniecznie musi za tym iść całkiem konkretne i życiowe odwrócenie się od grzechu i codzienne, przez pełnienie przykazań Bożych, zwrócenie się ku Bogu. Chrzest domaga się autentycznego chrześcijaństwa, świętego życia, prawdziwej miłości do Boga, do bliźnich i do siebie samego. Otrzymaliśmy chrzest jako dzieci. W miarę jednak lat mamy coraz bardziej dochodzić do zrozumienia, jak wielką jest łaska chrztu. Tymczasem często bywa tak, że odchodzimy od niej przez całkiem świadomy i dobrowolny grzech. Wtedy wspomnienie chrztu powinno stać się wielkim upomnieniem dla nas i prowadzić do świadomego nawrócenia i pokuty. Liturgicznie w każdą niedzielę odbywa się ceremonia przypomnienia chrztu przez poświęcenie wody i pokropienie nią wspólnoty liturgicznej. Samo spojrzenie na chrzcielnicę w kościele, czy przeżegnanie się wodą święconą, także może się łączyć z przypomnieniem łask i obowiązków chrzcielnych.

Obecny rok jest czasem bezpośredniego przygotowania do obchodów 1050. rocznicy chrztu Polski. Kościół w naszej Ojczyźnie pragnie przypomnieć tamto historyczne wydarzenie i jego wpływ na dzieje narodu i państwa. Szczególnego znaczenia doda tym obchodom obecność Ojca świętego Franciszka, który przybędzie do Polski na spotkanie z młodzieżą świata. Te niezwykłe okoliczności powinny stanowić dla wszystkich ochrzczonych dodatkowy motyw, by postawić sobie fundamentalne pytania: co zrobiliśmy z łaską chrztu świętego? Czasem szczególnie uprzywilejowanym do stawiania takich pytań jest Wielki Post. Przez swoją liturgię nawiązuje do oczyszczającej wody chrzcielnej i przygotowuje nas na przeżycie świętej Nocy Paschalnej, kiedy to odnawiamy przyrzeczenia chrzcielne i przyjmujemy pokropienie nową wodą. Pragnę serdecznie zachęcić wszystkich ochrzczonych do owocnego przeżywania tego czasu nawrócenia i powrotu do łaski chrztu świętego. Przez udział
w rekolekcjach wielkopostnych formujemy nasze sumienia, aby dobrze się przygotować do sakramentu pokuty. Odnówmy praktykę śpiewania Gorzkich Żali, odprawiania Drogi Krzyżowej we wspólnocie lub indywidualnie. Przez lekturę Pisma świętego a także dzięki rozgłośniom radiowym i prasie katolickiej zanurzajmy się myślą i sercem w tajemnicę Jezusowej męki, śmierci i zmartwychwstania. Przybliżmy się do Jego Krzyża, by na nowo zauważyć przebity bok i zranione dla nas Serce.

  1. Umiłowani Diecezjanie!

6 lutego minęło 250 lat od ustanowienia święta Najświętszego Serca Pana Jezusa. Warto pamiętać, że dokonało się to na szczególną prośbę króla polskiego i biskupów polskich. W odpowiedzi na ponawiane petycje papież Klemens XIII w 1765 roku zatwierdził to święto, początkowo tylko w Polsce i w kościołach Arcybractwa Najświętszego Serca. Stało się to dokładnie w 75 lat po śmierci świętej Małgorzaty Marii Alacoque, francuskiej wizytki, której Pan Jezus objawił tajemnice swojego Serca. Objawienia te dały nowy impuls do rozwoju nabożeństwa i kultu, który szybko ogarnął cały Kościół, wydając wspaniałe owoce świętości. Chrystus, objawiając się siostrze Małgorzacie Marii, żądał usilnie, by wszyscy ludzie publicznymi modlitwami czcili Jego Serce zranione miłością ku nam, wynagradzając Mu na wszelki sposób zniewagi, jakich doznaje.

W dwusetną rocznicę ustanowienia tego święta, gdy dobiegały końca obrady II Soboru Watykańskiego, Papież Paweł VI skierował do całego Kościoła specjalny list, zachęcając do uroczystych obchodów tej rocznicy. Chciał, aby w ten sposób „cała społeczność wiernych, przeniknięta nowym duchem, mogła oddać Bożemu Sercu należną Mu cześć, zadośćczynić coraz gorliwszą służbą Bogu za wszystkie grzechy i dostosować całe swoje życie do zasad Ewangelii, by dogłębnie poprawić obyczaje i skutecznie wprowadzić w czyn nakazy Bożego Prawa” (Investigabiles divitias Christi).

W Polsce trwały wtedy przygotowania do obchodów tysiąclecia chrztu
i chrześcijaństwa na polskiej ziemi. Łącząc te dwie rocznice arcybiskup metropolita krakowski Karol Wojtyła w okolicznościowym Liście pasterskim tak pisał: „Chrześcijaństwo jest religią miłości, nic więc dziwnego, że bierze początek w Sercu. Serce Jezusa jest nie tylko fizycznym organem Jego ciała, ale także siedliskiem Jego uczuć, a przez to szczególnym wyrazem całej Jego Osoby. Boska Osoba Syna znalazła dla siebie – a także i dla nas – ludzi - wyraz. Jest to wyraz wspaniały i pociągający. Serce Syna Bożego przemawia pełnią łaski, która w nim się zawiera, a równocześnie promieniuje także pełnią doskonałego człowieczeństwa, które pobudza do ufności i naśladowania. Nabożeństwo do Serca Pana Jezusa pozwala nam nawiązać szczególną łączność z Osobą Boskiego Mistrza w tym, co w niej jest tak wspaniale ludzkie”.          

My także z uznaniem i wdzięcznością patrzymy na inicjatywę naszych przodków, którzy 250 lat temu wyprosili u Ojca świętego zatwierdzenie Święta Najświętszego Serca Jezusowego. Widzimy w tym akcie wiary i miłości dojrzały owoc Chrztu świętego, który Polska przyjęła w 966 roku. Otwarte zostały w ten sposób nowe możliwości oddziaływania Serca Bożego, Jego pracy nad naszymi sercami, Jego troskliwego czuwania nad losem całych społeczeństw. Naprzeciw udręczonych ludzkich serc stoi otwarte włócznią na krzyżu Serce Boga – Człowieka. Otwarte dla wszystkich, którzy się do Niego przybliżają i przed Nim otworzą.

  1. Drodzy Bracia i Siostry!

Jako Kościół rzeszowski pragniemy i my owocnie przeżyć zbliżające się rocznice. Dodatkowym motywem jest dla nas patron naszej młodej diecezji, św. Józef Sebastian Pelczar, biskup przemyski. Sam wielki czciciel Serca Bożego, wychowywał całe pokolenia duchownych i świeckich w duchu głębokiej pobożności i czci dla Najświętszego Serca Zbawiciela. Jest autorem wielu modlitw i głębokich rozważań, które ciągle rozpalają miłość
i mobilizują ducha wynagrodzenia i nawrócenia. W przededniu utworzenia diecezji rzeszowskiej Ojciec święty Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym i uroczyście poświęcił kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, który wkrótce stał się kościołem katedralnym.
W rozszerzaniu czci i kultu Najświętszego Serca znaczącą rolę odgrywa założone przez biskupa Pelczara Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego – siostry Sercanki.

Nie chcemy niczego utracić ani osłabić z dotychczasowych praktyk. Przeciwnie – zainspirowani przykładem przodków chcemy ożywić i pogłębić naszą wiarę.  Przypominam więc, że pierwszym sposobem czci jest uczestniczenie w Sakramencie Eucharystii, która jest najwspanialszym darem Serca Bożego. W roku liturgicznym dniem szczególnym jest doroczna uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, czyli piątek po oktawie Bożego Ciała. W tym jubileuszowym roku będzie to dzień 12 czerwca. Już teraz zapraszam was do udziału
w centralnych uroczystościach w rzeszowskiej katedrze. A duszpasterzy proszę, by w każdej parafii ten dzień miał szczególnie bogatą liturgiczną oprawę. Równocześnie zachęcam serdecznie do podtrzymywania praktyki nowenny pierwszych piątków miesiąca, ożywienia nabożeństw czerwcowych, Godziny świętej i adoracji wynagradzającej indywidualnej czy też w ramach wspólnot intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa i Straży Honorowej.

„Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!” Podejmując to wołanie Pana Jezusa przybliżajmy się do Jego Krzyża, by przyjąć dary płynące ze zranionego miłością Serca.  Kapłanów proszę o wielką gorliwość w posłudze słowa i sakramentów. Osoby żyjące konsekracją upraszam o dar modlitwy i pokuty ekspiacyjnej i wstawienniczej. Chorych
i cierpiących, starszych i samotnych szczególnie proszę o dar swego krzyża – w intencji wielkopostnych nawróceń.

Przyzywając wstawiennictwa Matki Bożej Bolesnej i składając w Jej sercu wielkopostny trud i dobre postanowienia wszystkim z serca błogosławię.

  + Jan Wątroba  Biskup Rzeszowski Rzeszów, 24.02.2015 r.      

          

                     

To hasło Roku Duszpasterskiego 2014/205. W tym czasie szczególnie mamy się nawracać i uwierzyć w Ewangelię. Nawracać się to zobaczyć stan swojej duszy i przekonać się, że wymaga ona powrotu na właściwe tory. Wszyscy musimy ciągle do tego dążyć.

Nawrócenie na drogi Boże jest sprawdzeniem, jak w mojej duszy, w moim sumieniu mieści się Dekalog. Jak prawo Boże jest realizowane przeze mnie. Może dzisiaj warto przypomnieć zawołanie św. Jana Pawła II: „Totus Tuus””. Cały jestem Twój, Maryjo! Jestem człowiekiem nawrócenia, który całkowicie zawierzył siebie Panu Bogu. Te słowa Papieża są jednocześnie programem, który powinniśmy wziąć do swojej duszy w nowym roku duszpasterskim. Program ten otrzymujemy w dwóch przykazaniach: miłości Boga i bliźniego. Realizują się one w poszczególnych działach naszego życia: mój Bóg, moja modlitwa, mój dzień święty, święte Imię Boże, a także zawierają się w przykazaniach, które dotyczą mojego stosunku do rodziców, do starszych, do przełożonych, w mojej postawie wobec każdego życia człowieka – od poczęcia do naturalnej śmierci. To również czystość wewnętrzna duszy, czystość młodych ludzi, małżonków. To poszanowanie cudzej własności, którą należy cenić.

Przede wszystkim trzeba kroczyć w prawdzie i żyć nią. Ma ona siłę wyzwalającą. Najważniejsze dla człowieka jest zauważenie stanu duszy i prawdziwa odpowiedź na pytanie: Jak prawo Boże mieści się w nas i jak jest spełniane w sumieniu. Prawo Boże winno być odczytane w narodzie chrześcijańskim. Jakże boleśnie przyjmowaliśmy informacje o tzw. taśmach, mówiących o brzydocie i spustoszeniu dusz, jak brukowym i ohydnym językiem wypowiadali się ludzie ze świeczników. Było to przykre i smutne. Przy tym można było zauważyć, jak niektóre media chciały to zbagatelizować, przedstawiając jako rzeczy mało ważne. A przecież słowo wypowiadane jest obrazem duszy. Jeżeli dusza jest zbrukana, zamazana i ciemna, to takie samo jest słowo. Mamy więc nad czym pracować. Trzeba chcieć się nawrócić - zrobić rachunek sumienia i zmienić nasze życie społeczne.

Ostatnie wybory samorządowe napełniły nas obawą, że znów doszło do manipulacji, że miały miejsce rzeczy przedziwne. Nie tylko to boli ale woła o nawrócenie. Woła o boski ład i porządek. Tymczasem dąży się do zaśmiecenia i skażenia serc młodych ludzi, a nawet dzieci, wprowadzając niemoralne programy, ideologię genderowską, niszczącą porządek naturalny, biologiczny. Na tym polega ateizacja społeczeństwa, zaplanowane bezbożnictwo. To zabijanie nienarodzonych i eutanazja ludzi starszych, jak dzieje się w niektórych krajach Zachodu.

Chciejmy się nawracać! Wprowadzajmy do naszych rodzin katolickie media, w tym „Niedzielę” i inne katolickie tytuły. Jeżeli rodzina nie ma takiej gazety, trudniej jest się nawrócić. Brak jej pokarmu duchowego, nie żyje Kościołem, nie ma odpowiedniej formacji. Zatem wierzmy w Ewangelię, ona ma się stać księgą naszego życia i przypomnieniem Bożego słowa kierowanego do naszych serc. Ona nas uskrzydli, rozraduje, da Bożą nadzieję i świętą radość.                                                                            

 

Ostatnia msza o. Pio

 

Ostatnia msza Ojca Pio

Nagranie z ostatniej Mszy Świętej sprawowanej przez Ojca Pio 22 września 1968 roku.

Ciekawe strony

Golgota Młodych         

       

        

  

Co nowego na wiara.pl

Najciekawsze wiara.pl

  • W mentalności muzułmańskich mieszkańców Egiptu zaszły niepokojące przemiany.

  • Jak dzisiaj spogląda na mnie Jezus? To pytanie zadał Papież podczas porannej Mszy w kaplicy Domu św. Marty.

  • Gdyby wybory parlamentarne odbywały się w najbliższą niedzielę 35 proc. wyborców poparłoby PiS; a 34 proc. PO - wynika z majowego badania CBOS. Do Sejmu weszłyby także PSL i partia KORWIN (po 5 proc.); progu wyborczego nie przekroczyłyby SLD (4 proc.) i Twój Ruch (2 proc.).